Schilderijen
Madelon Gouman reist, en laat momenten daarvan terugkomen in haar werk. In krachtige vormen en kleuren vertelt zij over mensenlevens, landschappen en culturen – en het samenspel daartussen. Haar reizen voeren haar over bijna alle continenten.
In haar recente werk reageert Madelon Gouman op actuele gebeurtenissen door haar ‘commentaar’ te verwerken in het beeld. Zo maakt zij delen van en koppen onderdeel van geschilderde collages – ook hier weer fragmentarisch. Nooit letterlijk herkenbaar, maar als een fluisterstem op de achtergrond.
Haar schilderijen laten fragmenten zien van culturen. Beelden van landschappen, delen van huizen, deuren, muren, rotsen en vlaktes, zoals die door de eeuwen heen zijn gevormd. Met kleur, pigment, en materialen toont zij de erosie door water, zon en zand – soms ruw, dan weer glad en zacht.
Madelon Gouman typeert haar werk als organisch. De kleuren zijn intens rood en oranje, verlopend naar aardetinten. In de vormen zien we figuratieve sporen – stille getuigen van voorbije gebeurtenissen. Haar schilderijen hebben een letterlijke gelaagdheid die een verbinding vormt tussen heden en verleden. Mensenlevens trekken als het ware aan ons voorbij: intens, solide, maar ook kwetsbaar en lucide.
Madelon Gouman is gefascineerd door verandering. Niets blijft zoals het was – dat proces observeert ze en beeld ze uit. Zij gaat op zoek naar vernieuwing, en naar de resten van het verleden die in iedere verandering schuilgaan.
In de serie ‘Gates’ bijvoorbeeld, vormen poorten de toegang van het oude naar het nieuwe; de weg tussen vertrek en weer thuiskomen. De inspiratie voor dit werk is ontleend aan de poorten van Christo in Central Park in New York, maar eveneens aan de oude poorten van Jeruzalem, Herculaneum, Jordanië, en die van de binnenplaatsen in Indonesië.